محمد حميد الله ( مترجم : سيد محمد حسينى )
643
مجموعة الوثائق السياسية للعهد النبوي و الخلافة الراشدة ( نامه ها و پيمانهاى سياسى حضرت محمد ( ص ) و اسناد صدر اسلام ) ( فارسي )
برى ساختهام . در اين هنگام ، مسلمانان با درخواست فرخندگى از سوى خدا ، از ميان خود ، شايستهترين كسان را به فرمانروايى خويش بر مىگزينند . ( 1 ) چنانچه گرفتاريى به علاء بن حضرمى روى آورد ، سيف اللّه ( شمشير خدا ) خالد بن وليد ، در ميان مسلمانان ، جانشين وى خواهد بود . تا آنگاه كه او بر پايهء حقّ و درستى رفتار كند ، سخنش را بشنويد و از او فرمان بريد ؛ مگر آنكه بر خلاف حق ، كار كند . بنابراين ، همراه بركت و يارى و پشتيبانى و تندرستى و راهنمايى و توفيق حق ، گام برداريد . به هركس برخورديد ، او را به كتاب آسمانى خدا و سنّت او و سنّت پيامبرش ، فرا خوانيد . از مردم بخواهيد كه آنچه را خداوند در كتاب خود ، حلال گردانيده است ، حلال و آنچه را حرام دانسته ، حرام دانند . ( به آنان بگوييد ) : انبازهاى خدا را كنار نهيد و از شرك و كفر ، بيزارى جوييد . باور به پرستش لات و عزّى و هر آنچه را كه جز خداست ، از خود دور سازيد . پرستيدن عيسى بن مريم و عزير بن جرده ، فرشتگان ، خورشيد ، ماه ، آتش و هر آنچه را كه ضدّ خدا به شمار آيد ، رها كنيد . دوستدار خدا و پيامبر او باشيد و از كسانى كه از خدا و پيامبرش بيزارند ، بيزارى جوييد . زمانى كه ايشان ( مردم غير مسلمان ) ، آنچه را كه ياد شد ، به كار بستند ، بدان اقرار كردند و به دوستى روى آوردند ، در اين هنگام ، آنچه را كه در كتاب خدا آمده است و ايشان را به آن فرا مىخوانيد ، برايشان بيان كنيد . ( بگوييد ) : آن ، كتاب خداست كه همراه جبريل امين ، بر برگزيدهء او از ميان جهانيان يعنى محمّد بن عبد اللّه ، فرستاده و پيامبر و حبيب خدا ، نازل گشته است . او را همچون رحمتى براى همهء جهانيان : سفيد و سياه ، آدمى و پرى ، فرستاده است . قرآن كتابى است كه گزارش همه چيز ، آنچه پيش از شما بوده و هر آنچه كه پس از شما خواهد بود ، در آن آمده است . تا مردم ( مؤمن و بىايمان ) را معلوم سازد و خداوند به وسيلهء آن ، هدفهاى برخى از مردم را از برخى ديگر ، جدا گرداند . اين كتاب ، نگهبان كتابهاى آسمانى و مؤيّد احكام تورات و انجيل و زبور است . خداوند به كمك قرآن ، شما را از سرگذشتهاى نياكانتان كه از آنها بىخبريد ، آگاه مىسازد . به شما خبر مىدهد پيامبران خدا كه نزد پدران شما آمدند ، پيامشان چه بود و پدران شما ، آيات خدا را چگونه پذيرفتند يا تكذيب كردند . سپس خداوند در كتاب خود ، از حال آنان و رفتارشان و رفتار آنان كه به سبب گناهان خويش از ميان رفتند ، سخن گفته است ، تا شما از آن گناهان بپرهيزيد و مانند آنان رفتار نكنيد تا دربارهء قرآن ، گرفتار كيفر و خشم و انتقام خدا نگرديد ؛ آنسان كه پدرانتان بر اثر بدكردارى و سستى نسبت به فرمان خدا ، گرفتار گشتند . نيز خداوند در كتاب خود ، شما را از كردارهاى مردم رستگار پيشين ، آگاه مىسازد ، تا شما نيز چون ايشان رفتار كنيد . پروردگارتان از راه بندهپرورى و مهر ، همهء آنچه را كه ياد شد ، به روشنى براى شما بيان كرده است . قرآن ، مايهء رهنمونى از گمراهى و سبب روشنبينى از كوردلى و رهايى از لغزش و موجب نجات از آشوب است ؛ در تاريكى ، نور و به هنگام درماندگى ، درمان و سبب دور ماندن از نابودى است ؛ مايهء آگاهى خرد از